سخنرانی‌ها و همایش‌ها

گزارش کامل همایش مولانا و دنیای امروزما

[vc_row][vc_column][vc_column_text]روز چهارشنبه ۲۶ مهرماه دانشگاه صنعتی اصفهان میزبان یک همایش با عنوان «مولانا و دنیای امروز ما» بود که دکتر غلامحسین ابراهیمی دینانی به سخنرانی پرداخت. آنچه مشاهده خواهید کرد، گزارش کامل این همایش است. فایل صوتی در انتهای صفحه قابل دریافت است.

از یکی اندیشه کاید در درون      عالمی گردد به یک دم سرنگون

بسیار خوشحالم که در جمع دانشجویان، فرهیختگان و جوانانی که با این شور و علاقه به این جلسه آمده اند، حضور دارم موضوعی هم که برای این همایش انتخاب شده، بسیار موضوع ویژه و مهمی است. خود این جلسه مولانا و دنیای امروز ما را نشان می دهد. چون بعد از هفتصد سال از زمان مولوی در دانشگاه صنعتی اصفهان در حال بررسی اندیشه های مولوی هستیم.

آیاتی از قرآن کریم در ابتدای این جلسه قرائت شد که هر کلمه اش یک دریا سخن است و فهمش عمیق؛ کلمه ای که در آیات قرآن، قرابت آن را به بحث امروز بیشتر دیدم، آیه {وهوالسمیع العلیم} بود خدا دو صفت ذکر کرده است: می شنود و می داند. این دو صفت با صیغه مبالغه ذکر شده اند. یعنی «خیلی می داند و خیلی می شنود و همیشه می شنود» تمام بحث مولانا در همین آیه خلاصه می شود.

شنیدن و دانستن

عالِم و فرد دانا زیاد داریم که چون کتاب می خوانند علم زیادی کسب می کنند و عالم می شوند. خداوند هم به پیغمبر می فرماید: {إقرا کتابک} خواندن در حصول علم نقش اساسی ایفا می کند یا شنیدن؟ انسان در لحظه ای که تک و تنها در اتاق، مشغول مطالعه کتاب است، خواندن خود را می شنود. گاهی از رادیو تلویزیون یا از اساتید و دیگران چیزی را می شنوی و گاهی نیز میخوانی؛ خواندن خود را نیز می شنوی؛ لازم نیست بگویی تا بشنوی؛ گوش دو جور است: یا صوت خودت را می شنوی یا وقتی که چیزی به زبان نمی آوری اما میخوانی و صامت هستی، در حال شنیدن خوانده های خود هستی.

آدمی فربه شود از راه گوش

فربه شدن یعنی چاق شدن؛ آیا بدن شما فربه بشود مطلوب است؟ بلکه بیماری است؛ فربه شدن در «آدمیّت» منظور شاعر است. یعنی آگاه و عالم و صاحب فضائل بشود. حضرت ختمی مرتب نیز به مکتب و مدرسه نرفت و گوش داد. حضرت موسی نیز همین طور است در قرآن کریم نیز به آن اشاره شده است { فنودی من تحت الشجره}

مولوی بلخی نه رومی

مولوی را رومی می خوانند و حتی در کتاب هایی که به زبان های دیگر ترجمه شده، مولوی را «رومی» می خوانند. رومی نیست بلکه بلخی است. بلخ از شهرهای ایران قدیم است. البته اختلافات نژادی و قومی همیشه بوده و در عصر حاضر هم دیده می شود که بعضی از کشورهای همسایه، ادعا می کنند که مثنوی در ابتدا به زبان ترکی بوده و بعد به فارسی ترجمه شده است! مولوی به زبان مادری پارسی سخن گفته و شعر سروده است.

از جدایی ها «حکایت» می کند

مولوی در ابتدا مثنوی اش می گوید «بشنو» که همان بسم ا.. است. که در ادامه شعر هم گفته می شود «چون حکایت می کند» که این عبارت هم غلط است. نی حکایت می کند ولی وقتی ناله می کند، ناله شِکوه دارد. نی شکایت می کند و در این شکایت از جدایی ها حکایت می کند.

نی مرحوم کسایی را شاید شنیده باشید. مکانیزم صدای زیبای نی که می زند چیست؟ فرض کنید که یک چوب چند سوراخ دارد و داخلش هم خالی است، که نفس نوازنده نی در آن فضای تهی به جریان می افتد. اگر «نی» پر باشد یا تنظیم نباشد، صدا نمی دهد و از همه مهمتر شخص نوازنده است که هنر او باعث ایجاد صدای خوشایند «نی» می شود.

دریافت متن کامل سخنان دکتر دینانی در همایش «مولانا و دنیای امروز ما»
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/6″][/vc_column][vc_column width=”2/3″]

اوووپس! نمی توانیم فرم شما را بیابیم.

[/vc_column][vc_column width=”1/6″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][recent_products per_page=”4″ columns=”4″ orderby=”rand” order=””][/vc_column][/vc_row]

۳ دیدگاه

  1. سلام وتشکر از پی گیری شما
    مولانا ودنیای امروز  مبحثی هست که هزاران ناگفته دارد .در این مباحث من نمیتوانم قید زمان را متذکر شوم ،به این علت که پایه شناخت خود ودنیای پیرامون نسبت به همه زمانها و انسانها که به دنبال اصل وجود و وجوب خود هستند همه در یک جمله خلاصه میشود (هرکه خودراشناخت /خدای خودرانیز شناخته است ) ویک حساب ریاضی بسیار ساده در پس این شناخت هست . بخوانید مراتااجابت کنم شمارا ،
    حال چه بهتر که با گوش جان بشنویم آوای روشنش را . مثال شکایت نی و حکایت خالی شدن از غیر  ،
    بسیارتلنگر به جایی بود برای شخص فقیری مثل من که در آستانه ۴۰ سالگی همتی بیشتر کنم تا شاید و بدون توقع درهای رحمت بیشتری بررویم ازخزانه غیب بگشاید تا مقداری آرام گیرم واز رحمانیت به رحیم بودنش دست پیداکنم .
    این توازن را میتوانم در این جمله خلاصه کنم به قول حضرت مولوی :
    دم به دم این دنیا نو میشود و اگر نتوانیم پیراهن جدیدتری برتن کنیم تا هم ظاهر مارا حفظ کند وهم باطن ما از غیر خالی شود ،به اصل وگوهروجودمان دست پیدا نخواهیم کرد .
    یاحق

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
Secured By miniOrange