آثار مکتوب دکتر دینانی

کتاب روش تدریس فلسفه دکتر دینانی

اطلاعات کتاب‌شناختی «کتاب روش تدریس فلسفه دکتر دینانی»

عنوان کتاب: کتاب روش تدریس فلسفه دکتر دینانی

ناشر: نورسخن

سال انتشار: ۱۳۹۵

نوع جلد: شومیز

تعداد صفحات: ۷۲

کتاب روش تدریس فلسفه براساس کلاس های دکتر دینانی موجز و در هفتاد و دو صفحه، با عناوین «مولفه های اصلی روش تدریس فلسفه، اتکاء بر تقسیم حصر عقلی، جلوگیری از تغییر صورت سوال، توجه به لوازم یک سخن، جلوگیری از پاسخ های تقلیدی و….» به خوبی توانسته است، به زوایای مختلف کلاس های دکتر دینانی بپردازد. پویان پروین در پیشگفتار کتاب روش تدریس فلسفه براساس کلاس های دکتر دینانی می نویسد:

سکوت داشتن و سخن گفتن هردو از ساحت های انسان است و هرکدام در جای خود مقدمات رشد او را فراهم میکند. آنجا که جای سخن گفتن است، بسته به غرض و شرایط، آدابی و کیفیتی میطلبد. آنچه در این نوشتار آمده است، آداب سخن گفتن در مقام گفتگوی فلسفی و تدریس فلسفه است. سخن فلسفی و به خصوص در کلاس درسی، چند و چونی می خواهد تا مسیر کوتاهتر، آفتها کمتر و حاصلمان عمیق تر، صحیح تر و افزونتر باشد. از آنجا که نویسنده، کلاسهای جناب استاد، دکترغلامحسین ابراهیمی دینانی را نمونه بارز چنین کلاس فلسفه ای دیده است، با لطف خداوند سعی کرده تا مولفه های ویژه کلاس و تدریس ایشان را بیابد و تدوین کند. البته این کار پیش تر در مقاله ای به قلم دکتر سعید انواری انجام شده بود که از آن در این نوشتار استفاده شده است و از زحمت ایشان قدردانی می شود.

در نوشته پیش رو، بیست ویژگی بارز روش گفتگو، تدریس وکلاس داری دکتر دینانی تبیین شده و ذیل آنها نمونه هایی از کلاسهایشان نقل شده است تا درک آن ویژگی ها را ملموس ترکند. این نمونه ها حاصل تقریر کلاسهای ایشان در دانشگاههای مختلف از پاییز۱۳۹۰ تا بهار۱۳۹۱ است. نگارش این متن در همان زمان و برای استفاده ای محدود انجام شد و حالا با ویرایشی مجدد منتشر می شود

در فرازی از کتاب روش تدریس فلسفه براساس کلاس های دکتر دینانی می خوانیم:

مولفه های اصلی روش تدریس؛ پرسش و گفتگو

دو چیز در روش تدریس دکترغلامحسین ابراهیمی دینانی نقش اساسی دارند و قطعا بدون واکاوی این دو نمیتوان به بررسی روش ایشان در تدریس فلسفه پرداخت. این دو مولفه «پرسش» و «گفتگو» است. دراین بخش به بررسی این دو مولفه از نگاه ایشان می پردازیم. در نظر دکتردینانی «پرسش، چراغ عقل است» و نقش محوری دارد. ایشان فلسفی اندیشیدن را بدون پرسش ممکن نمیدانند. نکته دیگر آن که ایشان تفکر را نوعی پرسش و پاسخ در نظر میگیرند. گویا با نوعی دیالکتیک مواجهیم به این شکل که پرسش، تز است و پاسخ، آنتی تز و تفکر سنتز است. نکته سوم این که ایشان نوع و چگونگی پرسشهای انسان را آینه هویت او میدانند. در این باره میگویند:

آنچه در فلسفه بیش ازهرچیز دیگری اهمیت دارد «پرسش» است و در جایی که پرسش مطرح نشود، فلسفه به وجود نمی آید. برخی از بزرگان، تقوای زبان را در طرح پرسش دیده اند و چنین می اندیشند که برای پی بردن به هویت و شخصیت یک فرد، باید نوع سوال ها و چگونگی پرسش های او را بررسی کرد. انسان به همان اندازه که مسئول است و مورد پرسش قرار میگیرد، پرسش کننده نیز به شمار می آید. مسئولیت و مورد پرسش واقع شدن از ویژگی‌های انسان است

برچسب‌ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
Secured By miniOrange