مصاحبه با دکتر دینانی

تاریخ از زبان باستانی پاریزی و مورخان، سخن می گوید

[vc_row][vc_column][vc_column_text]محمدابراهیم باستانی پاریزی (۳ دی ۱۳۰۴ پاریز – ۵ فروردین ۱۳۹۳ تهران) تاریخ‌دان، نویسنده، پژوهشگر، شاعر، موسیقی‌پژوه و استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران بود. به مناسبت چهلمین روز درگذشت استاد تاریخ «استاد باستانی پاریزی» مصاحبه ای با دکتر ابراهیمی دینانی انجام گرفته بود، آنچه در ادامه مشاهده می کنید گزیده هایی از این مصاحبه می باشد که برای مشاهده متن کامل این گفتگو می توانید در انتهای همین صفحه، فایل PDF آن را دریافت کنید.

بر خلاف عمدهٔ کتاب‌های تاریخی که اغلب نثری سرد و سنگین دارند، بیشتر نوشته‌های تاریخی باستانی پاریزی پر از داستان‌ها و ضرب‌المثل‌ها و حکایات و اشعاری است که خواندن متن را برای خواننده آسان‌تر و لذت‌بخش‌تر می‌کند. به علاوه کتاب‌های باستانی پاریزی معمولاً پاورقی‌های بسیار مفصلی دارند که گاهی از خود متن هم مفصل‌تر است.

مهمترین محورهای گفتگو با دکتر دینانی در خصوص استاد باستانی پاریزی:

این همه استاد تاریخ است؛ چرا ایشان بی نظیر بود؟ بی نظیری استاد باستانی پاریزی در تاریخ این بود که، خب خیلی کسان دیگر هم تاریخ می دانند! ایشان هم تاریخ می دانست، قدرتی داشتند که تاریخ را با یک بیان بسیار شیوا؛ که بیان ایشان در قدرت هیچکس نیست، بنوسید. تاریخی که ایشان می نوشتند خسته کننده نبود، شیرین بود از یک رمان شیرین، شیرین تر بود. و این ذوق سرشار ایشان بود

عجیب این است که مردم ایشان را به عنوان شاعر نمی شناسند. اگر از من بپرسید یکی از بزرگترین شعرای عصر ما، بدون اغراق، ایشان بود. شعرهایی که ایشان گفتند در دست است

در تاریخ، تکرار نیست. لغت تکرار، یک لغت تهی و بی معنی است؛ یعنی تکرار، تکرار نماست، در واقع تکرار نیست؛ ما چیزی را ممکن است تکرار بپنداریم در حالی که تکرار نیست. بنابراین در تاریخ که تکرار نیست در هیچ شرایط تاریخی هم تکرار نیست؛ در پدیده های تاریخی هم تکرار نیست؛ در زمان هم تکرار نیست و در زمان مندها هم نیست

خدا ایشان را رحمت کند همانطور که به کرمان و زادگاهش علاقه مند بود به کل ایران علاقه مند بود اما خب زادگاهش رنگ و بوی دیگری برایش داشت، این احساس هر موجود انسانی است. این فطرت انسان است و همان اندازه که زبان مادری برای هر کسی مهم است محل زادگاهش برایش مهم است، وطنش برایش مهم است و این شرعی هم است با اسلام هم ناسازگار نیست « حب الوطن من الایمان» من وطنم را دوست دارم، بکشندم، من را ببرند در بهشت؛ باز هم اصفهان را دوست دارم، زاینده رود را دوست دارم، در بهشت هم که بروم دلم برای زاینده رود تنگ می شود؛ مگر اینکه زاینده رود را بیاورند آن جا پیش من، اگر زاینده رود آمد پیش من در بهشت خب من خوشحال ترم

هر مورخی وقتی تاریخ را می نویسد خودش را در آن زمان فرض می کند که اگر من بودم چه می دیدم؟ چه می کردم؟ اصلأ جز این نمی شود تاریخ را نوشت و به همین دلیل است که تاریخ همیشه زنده است؛ تاریخ مال گذشته است ولی اکنون من تاریخ را می گویم؛ گوش بدهید! من اگر اکنون تاریخ نمی گفتم تاریخ کجا بود؟ تاریخ گذشته است اما تاریخ به حال می آید به زبان من (من که مورخ نیستم)؛ به زبان شیرین مرحوم باستانی پاریزی؛ آن باستانی پاریزی است که تاریخ را می گوید؛ تاریخ خود سخن نمی گوید؛ تاریخ از زبان باستانی پاریزی و مورخان دیگر شنیده می شود

دانلود فایل متنی کامل گفتگو با استاد دینانی

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][thim-courses title=”صوت کلاس های فلسفه دینانی” limit=”3″ featured=”” order=”category” cat_id=”18″ layout=”grid” thumbnail_width=”400″ thumbnail_height=”300″ grid_columns=”3″][/vc_column][/vc_row]

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
Secured By miniOrange